Home | Hobbies | Books | Mutiara Laut | Website Projects | Links

Previous • De Boerderij • De Apen Wereld • De Aviary • Het Marmotten Kasteel • De Nandoe • En al het andere

De Ubudse beesteboel

Back • Previous

En al het andere
 
We kochten twee hondjes,  Kintamani hondjes
We kochten twee hondjes,
Kintamani hondjes .
Het is een eigen Balinees ras uit de bergen
en ze leken op Alaska Huskies .
Eentje ging er gewoon dood
en de andere
zagen we een paar jaar later sí avonds toen we thuis kwamen
ondersteboven hangen
voor ons kantoor aan de straat.
De straatjongens waren hem aan het fileren ,
goed voor de potentie, zeiden ze ...

Op de pasar burung , de vogeltjesmarkt,
kon je toen nog bijna alle soorten dieren kopen,
legaal
en achter het gordijn
illegaal,
van orang oetangs tot paradijsvogels.....

We hebben nog een tijdje overwogen om een olifantje te bestellen,
het kostte maar vijfhonderd dollar en
in Sumatra waren er teveel.
Ze bedoelen hiermee, teveel mensen..
Maar je moest dan wel een trainer voor drie maanden er bij nemen .
Maar toen we zagen hoeveel gras onze Bep, de koe er per dag doorheen joeg en dan te weten dat een olifant vier keer zoveel eet
hebben we daar maar vanaf gezien...

ít Was  vreselijk smerig op de Pasar
en alle dieren,
vooral de apen,
zaten je heel zielig aan te staren,
wat tot gevolg had dat Carin altijd de zieligste en smerigste uitkoos
en die gingen dan dood
en dan kon ze niet slapen van verdriet.
Langzaam werden we wijzer.
en kochten gezonde dieren.
Alle toeristen die de markt bezochten spraken er schande van
maar langzaam keken we er doorheen,
want heel Indonesie  was vies in onze ogen
en de handelaren wilden die dieren verkopen
en zorgden er dus best goed voor, want
anders verloren ze hun handel.
Wij hadden altijd op het platteland gewoond
en in Chaam waren de boeren ook niet zo zachtzinnig
met hun varkens...

Ons hertje Bambi
Ons hertje Bambi,
meegnomen van onze reis naar Kalibaru op Oost Java,
een klein soort hert, een Kijang.
Bambi woonde op het nieuwe land
dat nog steeds zo heet,
de halve hectare bos over de rivier,
en sprong dan over de rivier wel vijf meter ver
om sí morgens bij zonsopgang
op ons bordes te staan.
En we kochten boeken over herten
en leerden snel er mee om te gaan.
Tweemaal hebben we een  vrouwtje voor hem gekocht
Bimbi en Bomby heetten ze.
De beestjes waren uiterst schuw en werden met de strop gevangen .
Vaak waren ze dan zo verwond dat ze later stierven
en dat gebeurde ook...
zes jaar later,
na het drama met de nandu
aan het apenbos in Ubud geschonken...

We hebben ook nog even een kantjil gehad,
het kleinste hertje van de wereld.
Bekend van het sprookje " De kantjil en de tijger "
Ze was zo groot als een konijn.
maar ook met de strop gevangen.
Dus ze leefde ook niet lang.
 

 
 

Carin met Bambi's vrouwtje Bimby
 

Twee stekelvarkens

De pedanda (Hindu priester) van ons dorpje
hoorde van mijn hobby
en schonk ons twee stekelvarkens
en die kregen een mooie woning in onze tuin .
We zagen ze nooit
want het zijn nachtdieren..

Ze heetten 

" Jos ' en " Josee "

 
 

De opossum

 
De opossum wordt veel door de mensen hier aangeschaft
als de vrouw in verwachting is,
na zeven maanden wordt hij geslacht
en drinkt de vrouw het bloed,
een gezonde baby is dan het gevolg...

De opossum is een nacht aapje dus overdag slaapt hij.
We dachten dat het een vredig diertje was
en zetten hem bij de vogels in de bomen
tot ik een keer sí avonds laat in de aviary keek:
geruisloos kroop hij naar de slapende vogels, pakte er een bij zijn strot,
geluidloos doodde hij hem
en peuzelde het op.
De volgende avond op wacht en ja hoor hij had er weer eentje .....

 
Ze kwamen met een miereneter aan onze deur
Ze kwamen met een miereneter aan onze deur.
Gevonden aan de oevers van de Sayan rivier.
We zetten hem bij de apen
die er niet aan dorsten te komen,
alleen maar heel voorzichtig
en als ie dan bewoog
stoven ze uiteen
en dat deden ze vele malen per dag.
 
Onze konijnen gingen allemaal dood van de warmte
Onze konijnen gingen allemaal dood van de warmte
We kochten ze in Bedugul op duizend meter hoogte...
 
In het dorp liep een jongen met een iguana op zijn schouders
In het dorp liep een jongen met een iguana op zijn schouder.
De dieren zien er voorwereldlijk uit
en zijn heel lief en fascinerend.
Het zijn de enige vegetarische reptielen van de wereld.
Ze komen uit de Caribien,
waar ze bijna door de bevolking uitgeroeid zijn
want ze schijnen erg lekker te smaken .
Ze zijn toen in Californie gekweekt om ze voor uitsterven te behoeden
en zijn toen in heel Amerika een rage geworden .
Veel kindjes komen daar met een iguana naar school op hun schouders .
We kochten er twee op de vogeltjesmarkt, het waren mannetjes
en waren verkocht als stelletje..
En we zetten ze in de aviary en keken erna
en na een half uurtje rondkijken viel de een de ander aan
en wel zo hard dat ie een dag later dood was.
mannetjes kunnen dus nooit bij elkaar, ook alweer geleerd...
Ze worden nu in Jakarta gekweekt ,
vrouwtjes verkopen ze niet die moeten voor de handel zorgen,
wij kregen er eentje cadeau van het reptielenpark
en dat ging samen prima.
Ze heeft drie maal een hele berg eieren gelegd maar daar is nooit iets uitgekomen..
 

Hij kwam ermee aanzetten
 
En ik had een prachtig idee: geiten
 
Het schoonhouden van het nieuwe land was onbegonnen werk.
Het was een halve hectare groot
en ik had een prachtig idee :
geiten
Ze zijn niet kieskeurig en eten alles,
echt leuke dieren om te zien
en heel gemakkellijk.
We kochten er zes en ze vraten het hele land kaal
en begonnen toen aan de bomen...
 
Schildpadden zijn ook al zulke leuke dieren
 
Schildpadden zijn ook al zulke leuke dieren.
Het zijn net kleine tankjes en
je wil niet geloven wat ze allemaal kunnen:
ze kunnen zwemmen, bergklimmen, trappenlopen
en kruipen waar ít niet gaan kan.
Ze leggen eieren
en daar kruipen dan hele kleine tankjes uit,
snoezig om te zien .

Je wil niet geloven waar we ze kochten..
in de supermarkten in Java,
kostten bijna niks.
Soepschildpadden, noemden ze die schatjes..

De onz heette Lady Curzon, naar de bekende schildpadsoep...

 
Zoals eerder gemeld hadden we veel wilde dieren in onze tuin
 
Zoals eerder gemeld hadden we veel wilde dieren in onze tuin,
maar de meeste waren  nachtdieren.
De bevolking had behalve in de reservaten
alle wilde dieren al opgegeten,
maar deze waren bang in het donker,
dus de nachtdieren hadden de slachting overleefd.

In onze rivier had ik een dam gebouwd
met een doorspoelklep.
We hadden van de subak (waterschap) toestemming gekregen
door alsmaar te vertellen dat we geen water stalen
maar het alleen een beetje tegenhielden
zodat het in de droge tijd op een mooi breed riviertje leek.
Om de zoveel tijd lieten we het leeglopen
om het vuil eruit te krijgen
en dan schoten er van alle kanten mannnen en vrouwen in de rivier
met emmertjes die gauw gevuld waren met garnaaltjes en rivierkreeftjes
en een keer vingen ze een meerval
van wel honderd kilo zawaar en twee meter lang,
een moddergraver van wel vijftig jaar oud ,
volgens Han .
Hij raadde het eten ervan af,
want er zat ook vijftig jaar vuile troep in zijn lijf ,
maar daar hadden onze buren lak aan....

 

 
Dit is Loetje, onze tuin varaan, in het zwembad. Ze kunnen anderhalve meter lang worden en ze kunnen zwemmen als de beste, wel een half uur onder water blijven, hard rennen en klimmen en ze vreten alles !!
 
Eekhoorntjes heten hier klapperratten
Eekhoorntjes heten hier klapperratten.
Ze boren een gaatje in een kokosnoot
en eten hem dan helemaal leeg .

Vroeger, toen de mensen hier de noten bitterhard nodig hadden
werden vaak razziaís gehouden door het hele dorp
en werden ze net zo lang met veel geschreeuw
en door met lange bamboes tegen de palmen aan te slaan
opgejaagd tot ze van uitputting naar beneden vielen
en gedood werden om opgegeten te worden.

Je kunt ze tam maken en
ik liep er altijd met eentje in mijn borstzakje
en sí nachts moest ie in zijn kooitje
en op een ochtend was ie weg, opgegeten door een rat
kassian...
 

En als het regende hadden we een miljoen kikkers in de vijvers

 
En als het regende hadden we een miljoen kikkers in de vijvers.
Waar ze vandaan kwamen weten we niet,
maar ze waren er allemaal ineens
en ze kwaakten als gekken
en precies om twaalf uur s ínachts stopten ze abdrupt.
Een wonder was het,
telkens weer..
Overdag lagen ze de liefde te bedrijven:
het kleine mannetje
er bovenop en
de volgende dag lag de vijver vol met het resultaat:
kikkerdril
 

 
In de droge tijd waren het de krekels die voor de muziek zorgden
 
In de droge tijd waren het de krekels
die voor de muziek zorgden
Ze begonnen sí avonds stipt om zeven uur
en stopten abrupt om acht uur
met zín allen in een keer,
dood stil...
 
 
Meneer Janssen
Sinds de Oudhollandsche anti rabies wet voor Bali opgeheven was
kon je ineens rashonden kopen
en op aandringen van vriend Leo kochten we een jonge Rottweiler,
voor heel erg veel geld.
Het was een lief beest,
maar toen hij een maand of zes was
werd het een groot probleem: iedereen was bang van hem.
Balinezen hebben niets met honden.
De straathonden zijn meestal heel flegmatiek ,
die krijgen niets te eten
en scharrelen hun kostje bij elkaar door offertjes en ratten te eten
en dat zet geen zoden aan de dijk .

Maar Meneer Janssen zoals hij heette
kreeg echt hondevoer.
Het was sinds kort te koop in de Supermarkt,
met grote borden erbij: Pas Op! Hondenvoer !
Maar daardoor was hij zo wild en druk.
Als hij tegen je aan sprong
en hij deeed niet anders dan dat, viel je bijna om.
Bovendien kostte het voedsel per maand meer dan zijn oppasser verdiende...
dus hij verhuisde naar een andere eigenaar...
 

 
Vuurvliegjes kweken en in lantaarntjes stoppen
Op mijn eerste reis in Ubud,
was er nog geen electriciteit.
Als we s' avonds van het enige restaurant naar huis liepen
verlichtten vuurvliegjes ons pad....

Vuurvliegjes kweken en in lantaarntjes stoppen
leek ons een leuk idee,
maar niemand had daar enige ervaring mee.
We kregen ze wel te pakken sí avonds
maar alleen de mannetjes.
De vrouwtjes konden we niet vinden
want die gaven geen licht.....

Het antirookvogeltje.

Later in Sanur hadden we een Murai,
een zangvogeltje.
Als we in de aviary zaten
en we staken een sigaret aan,
vloog hij, van waar hij ook was,
 recht op het vuurkogeltje af
en dan beet hij het eraf.
Na een paar weken
viel mijn roepie,
Hij eet vuurvliegjes...
 
Dan maar vlinders kweken
Dan maar vlinders kweken.
In Emmen in de vlindertuin
had ik van mijn voornemen verteld
en ze waren zo lief
me alles te laten zien.
Prachtig, mijn nieuwe liefde
waren vlinders geworden.
Ik zag hoe ze gevoerd werden
met speciale nectar en stukjes fruit.
Er werd water verneveld bij een beekje
en daar vlogen ze doorheen en
zo dronken ze ..

Je kon er alleen Kolibris en Honingvogels bij houden
want die aten hetzelfde
en ze waren niet bang voor mensen.
Dat was uniek in de dierenwereld en
ze kwamen zo op je hoofd of op je handen zitten
en ze legden hun eitjes.
Die eitjes waren goed te zien,
groter dan ik dacht.
Ze werden gelegd op een blaadje van speciale planten
waar de rupsen,als ze uitgekomen waren
zich mee zouden voeden.
En achterin het gebouw lieten ze me zien
hoe de rupsen te eten werden gegeven.
Daar stonden honderden struiken in potten
en als ze kaal gegeten waren
gingen ze naar een andere zaal
om weer aan te sterken.

ik vertelde hen dat ik op Sri Lanka
zwermen van miljoenen gele vlinders tegen gekomen was
en dat er op Bali wel veel soorten voorkwamen
maar niet in grote aantallen.
Ze dacht en dat de Srilankezen wel eens te arm
voor bestrijdingsmiddelen zou den kunnen zijn
en dat leek mij ook een goede reden.

In Loon op Zand bestelde ik vlindervoer,
heel duur,
en we vertrokken naar huis
met het hoofd vol nieuwe ideeen.
We bouwden een vlinderhuis
van drie bij drie bij drie meter
van betonijzer en muskietengaas
en plantte het vol met hybiscus struiken,
zochten de eitjes van de vlindersoort
wier rupsen de hybiscus struiken als voedsel gebruikten
want daar hadden we er veel van.
We plukten de blaadjes met de eitjes
en clipten dat blad aan een blaadje
van de hybiscus in het vlinderhok
en zochten net zo lang
tot we in de tuin
bijna niets meer konden vinden.

De volgende dag bij het openen van de deur
schoten er wat tjiktjaks onder een paar stenen vandaan
en er was er geen eitje meer te zien..........

Na een week of drie waren er weer eitjes
en de kooi was nu ook van onderen
met muskietengaas bedekt.
Na vijf dagen zag het groen van de rupsen
op de groene bladeren.
Na drie weken zagen alleen de rupsen nog groen.
Daarna hing het vol met poppen
en na twee weken
hingen er zoín tweehonderd natte vlindertjes
te drogen in de zon,
allemaal tegelijk geboren om acht uur.
Vijf uur later vlinderden
er tweehonderd vlindertjes door de kooi
en we vertelden het aan iedereen die het horen wilde
en de hele wereld kwam kijken
Twee dagen later openden wij de kooi
en een vlucht van tweehonderd vlindertjes
vlinderden door onze tuin
en streken neer op de natte poep van onze Bep
om te eten en te drinken........
 
 

Back • Previous