Home | Hobbies | Books | Mutiara Laut | Website Projects | Links

Previous • De Boerderij • De Apen Wereld • De Aviary • Het Marmotten Kasteel • De Nandoe • En al het andere

De Ubudse beesteboel

 

De vogelaviary

 

 
Na het verbod van Carin op het vrije dieren leven
begonnen we een Vogelaviary te bouwen,
zeven ruines van achtkantige huizen
in een gebied van duizend vierkante meter
en acht meter hoog.
Een stuk afgeschermd natuurgebied als het ware
en maar vogeltjes kopen.
Op het laatst zaten er wel vierhonderd in .
Nestkastjes gebouwd en genieten maar.
Er zaten ook vliegende honden in, kalongs geheten.
Als ze vlogen hadden ze een spanwijdte van wel een meter .
In het wild komen ze nog voor in het apenbos van Sangeh.
Daar hangen ze overdag met honderden in de bomen te slapen.
Ze eten fruit en de mensen hen...
Hun kleinere vriendjes de vleermuizen eten insecten.
Na een jaar, toen ze al heel groot waren
en ook een jong hadden
lieten we ze los in een boom aan de rivier
met fruit in e buurt
en elke dag hingen ze daar aan de boom
bij het fruit
en s nachts zoefden ze over onze tuin
en ze bleven bij ons.
De buren hadden een grote ceremonie
tot heel laat
en hadden familie uit het noorden over
en toen hoorde ik schoten in de nacht,
ik rende uit mijn bed
en zag in het donker van de nacht
mensen uit onze tuin sluipen
met twee grote zwarte dingen
op hun schouders....
 

 

De Beo uit Nias

De Beo uit Nias,
die kon het Indonesische volkslied zingen
en selamat pagi zeggen
en hallo, met zeven verschillende klanken
en hij kon roepen;
Telefoon voor mevrouw Winterman....
en aanstekelijk lachen.
Iedereen kwam hem beluisteren.
Het was een heel dure vogel.
Ze worden bij bosjes verkocht
maar weinigen  zullen ooit leren praten.
Ze staan hier op de lijst van verboden dieren,
maar wij hebben er een vergunning voor van het oerwoudwezen,
afdeling beschermde dieren
en daar staat in dat de vogel eigendom blijft van de Indonesische Staat,
maar dat ik hem in bruikleen heb.
Als de Staat hem nodig heeft
kunnen ze hem onmiddellijk opeisen....
Ik denk dat wij de enigen zijn met zon vergunning....
Een jaar of tien later, terug van een reis naar Australie
vonden we hem in de diepvries,
als bewijs dat hij niet gestolen was.
Ik denk, vergeten water te geven...
 
De pauwen sliepen s nachts op de daken van de gastenhuizen
De pauwen sliepen s nachts op de daken van de gastenhuizen
en vlogen er s morgens bij de dageraad luidroepend vanaf met zon vreselijke herrie
dat als we gasten hadden
we ze van te voren moesten waarschuwen
anders zouden ze zich een ongeluk schrikken.

Een paar keer zijn ze weggevlogen en
soms kregen we ze dan naakt terug.
Van de veren werden sierraden gemaakt...

En als het paartijd was
dan stond het mannetje urenlang zijn paardans uit te voeren.
Het mooiste wat we ooit gezien hadden.
We hebben weinig jonge pauwtjes gehad want
het waren slechte broeders en ze lieten hun nesten vaak in de steek.
Meestal zagen we dat te laat en dan hielp de broedmachine niet meer..
Eentje werd door Suwitno de tuinjongen uit de machine gehaald vlak na zijn geboorte,  die stopte hij onder zijn bloes en hield hem bij zich.
Na een week of twee zag je Soei met het pauwtje achter hem aan
door de tuin lopen.
Waar Soei wiedde pikte het pauwtje de pieren uit de grond en altijd waren ze samen
Overal en
elke dag.
Toen hij naar Java moest stopte hij het pauwtje in een hokje
en de andere tuinman
vergat hem water te geven....
Water geven is zo belandrijk bij gekooide dieren want
het verdampt hier waar je bijstaat
en de dieren hebben de hele dag dorst.
Een dag vergeten betekent de dood.....
 
Michael en Jackson onze neushoornvogels

We kregen er twee cadeau van Han Snel, en
later begrepen wij waarom..

De dieren waren zo tam als wat en vlogen bij iedereen op schoot.
Ze aten erg veel papaya's,
die gingen er van boven in en kwamen er als moes van onder weer uit.
Meestal als t' ie op je schoot zat.
En Han had een restaurant...

Er waren er veel te zien in het Meru Betiri Nationl Park in Oost Java.
Daar scheerden ze langs de rotswanden langs de kust.
Als je dat ziet, wat
moet het dan toch heerlijk zijn om te kunnen vliegen.

 
 
Kalkoenen broeden goed
 
Kalkoenen broeden goed .
Een stelletje gekocht op de Vogeltjes markt.
Overal hoorde je hun geschreeuw
en voor de Kerst hadden we er zesendertig
en dat waren evenveel kerstcadeaux...
 
Kippen broeden overal
 
 
Kippen broeden overal:
tussen de mallen in de werkplaats, 
in de bale bale achter de boeken,
in de keuken in een kastje,
in een stoel bij de Riverside, echt
overal
Tot Carin het te gortig vond,
toen moesten ze weer in hokken
kassian....


Het was 1998 en eindelijk
na tweeendertig jaar
lukte het de studenten
met massale vreedzame demonstraties
en veel bloedvergieten van het leger
de gehate dictator van zijn troon te stoten.
Er braken grote onlusten uit
en er vielen wel tweeduizend doden ,
vooral onder de gehate Chinezen.
Die vluchtten massaal het land uit
met hun kapitaal.
Onze vluhtkoffertjes stonden klaar
en we hadden cash dollars in onze portemonnaies
voor de tickets,
maar Bali bleef gelukkig rustig.
En de economie stortte als een kaartenhuis in elkaar.
De roepie was in een paar dagen tijd
nog maar eenvijfde waard.
En het kippenvoer werd geimporteerd
en alle kippenfarms konden het voer niet meer betalen
en verkochten al hun kippen
voor een schijntje.
Omdat iedereen dat deed.
En er werd niet meer gebroed
want ze zouden later toch het voerniet meer kunnen betalen .
En heel Indonesie juichte,
iedereen at kip en eieren
bijna tot de laatste toe.
En toen maakte ik al mijn zes broedmachines klaar
en legde ze vol eieren,
tweehonderd in totaal
en zette ze onder stroom
en dat deden we vijf maal
tot we duizend kuikens hadden
en toen de kippen en de eieren
de prijs van kaviaar hadden gekregen
en niemand ze meer kon betalen
at mijn personeel kip....

 

 
Balinese loop eenden
Balinese loop eenden.
Er zijn er die wit zijn met een pluimpje op hun kop,
die zijn een beetje heilig.
Is zo leuk in onze vijvers,
die na een week zo groen waren als gras
van hun stront en hun woelen ..
Dus maar geschonken
voor een ceremonie
 
Onze ganzen waren ook heilig en vielen iedereen aan
Onze ganzen waren ook heilig en vielen iedereen aan .
Het zijn de beste bewakers die er zijn want ze slapen bijna niet
en zijn veel alerter dan een hond
en zijn absoluut niet bang
voor niemand
ook niet voor een hond....
 
De parelhoenders zien er prachtig uit ,
 
De parelhoenders zien er prachtig uit ,
met duizenden grijs zilver gespikkelde veertjes
en ze kakelen de hele dag en liepen
als oude ongetrouwde onderwijzeressen.
Ze worden hier Ayam Africa genoemd
dus weten ze er net zoveel van als de Brabanders, 
want die noemen ze poelepetaten,  verbasterd Frans voor poule dEtat .
Etat was de Franse generaal die ze in de negentiende eeuw
uit Afrika naar Frankrijk overbracht.
 
 
We hadden ook een witte kakatoe
We hadden ook een witte kakatoe
die kon heel lief kopjes geven.
Hij zat aan een kettingkje
op een zes meter lange stang
en schuifelde daar de hele dag op en neer.
Op een keer vond ik het toch zielig
en knipte zijn kettinkje door.
Hij bleef nog maanden op zijn stang
heen en neer schuifelen
en kopjes geven.
En toen op een morgen
was hij weg...
 

 
Ik kocht nooit roofvogels want die moesten apart
 
Ik kocht nooit roofvogels want die moesten apart
en dat vonden we zielig.
Iedereen wist dat we dieren hielden
dus een paar keer in de week
stond er wel een boer aan de deur
met een zak en iets bewegends erin.
Dit keer was het een berguil,
een burung Hantu,
een hele grote
die ons met zijn kleine zwarte oogjes
heel wijs aankeek,
Hij was zo mooi
dat we toch besloten hem te houden,
met de gedachte hem later los te laten.
We bouwden een mooie grote kooi voor hem
met een schuilhuisje
en elke dag kreeg t ie een stukje rauwe kip.
Dat gooiden we in het hok,
want hij had hele grote klauwen aan zijn poten.
En elke dag kwamen we een stukje dichterbij,
elke dag een stukje meer
en op het laatst liet hij zich kroelen
en op het allerlaatst kroelde hij terug
en toen deden we zijn deur open
en bleven buiten staan met het stukje rauwe kip
en hij kwam naar buiten om het uit onze hand te eten
en vloog dan zelf weer terug in zijn kooi
en toen hebben we hem in de boom
bij de rivier gezet met een stukje kip.
De volgende dag was hij weg
maar nog jaren hoorde we hem
s nachts uhu roepen
in onze slaap.....
 

Sierduiven zijn zo leuk

 
Ze kunnen slecht vliegen vanwege hun mooie vleugels en staarten
en blijven daarom altijd dicht bij huis
en ze broeden als een gek.
We hebben er veel mensen een plezier mee gedaan
want ze jongen bij het leven!
 
 

 
 
Ooit hebben we een kraanvogel kunnen kopen uit Sumatra
 
Ooit hebben we een kraanvogel kunnen kopen uit Sumatra.
Hij liep altijd heel statig en bedachtzaam als een oude heer door de tuin.
We hadden zn vleugels geknipt zodat ie vrij rond kon lopen.
Hij liep altijd rond de grote vijver met de Regina Amazone.
Opa Slijk kon uren zitten vissen
en Piet stond dan geduldig naast hem te wachten.
Er zaten wel honderdduizend vissen in de vijver
en je kon ze gewoon vangen met een touwtje en een stukje deeg.
Dan trok Opa er weer eentje uit, gooide hem omhoog
en Piet zei hap en weg wasie.
Een prachtig gezicht,
je kon er uren naar kijken.
Hij ging ook een beetje vliegen en hij
draaide dan een rondje hoog boven onze tuin
en landde weer keurig bij de vijver.
En elke keer vloog hij een beetje hoger,
op het laatst zo hoog dat ie Sumatra kon zien liggen
en op een mooie lentedag
vloog hij erheen....
 
In een dorpje vlak bij ons in Petulu
 
In een dorpje vlak bij ons in Petulu
wonen de Kokokans (koereigers) bij duizenden.
Ze wonen op Bali alleen maar daar.
Elke ochtend vliegen ze bij ons over
op weg naar de rijstvelden in prachtige V-formaties,
met honderden ....
en s avonds weer terug naar hun nesten in de bomen van Petulu.
De vogels zijn heilig en ze worden volkomen getolereerd.
Ze schijten het hele dorp en alle huizen vol
in ruil voor vele toeristen die er komen kijken
naar de zonsondergangen
en  aankomst van de vogels.

Ook vissen ze vaak in onze grote vijver,
ze trekken dan een veertje uit
en gooien dat in het water,
staan doodstil en turen gespannen,
een visje komt er op af.
en hap is er weer een visje minder.

Ook hadden we veel ijsvogels vliegend over onze tuin
die ook kwamen vissen.
Ze hadden hun nesten tegen de wanden van het riviertje
en riepen steeds 'tsjenkereng' als ze overvlogen
en zo noemden wij ze ook.
Prachtig felblauw met een knalrode snavel, echt
chitterende vogels.
Er bestaat ook een kleiner bruinig exemplaar en
die is vrij zeldzaam,
maar ik heb er diverse malen een gezien.
 

Back • Previous • Next